Verantwortlich für den Inhalt dieser Seite ist ausschließlich der
Autor dieser Homepage, kontaktierbar über dieses Formular!
Ferskes / Poesie
* Friedensbrücke
* Krystkaart
* Omke Aldert
* Prikjetee
* It is foarbij
* De nacht is hjoed drôvich fergien
* Dy't nea ris fan in slokje priuwt
* De linebeam
* Sinneskyn op sneon en snein
* Leefke-Lied
* Harderwijker
* Teunis was een paardenkoe
* Hoor ik daar geen paardenkoeien
* Visje
* Hja kaam sêft by de trep del
* Am e düüs foon en schäipefrün
* Oer de dea fan in skieppefreon
----------
Friedensbrücke
fier ûnder de brêge in eintsje
yn en boppe wetter as in iisberch
skaal 1:500 made in germany
net út sina, dus in kwaliteitsprodukt
út it eigen fiere easten
hân-geschnitzt én GDR-sertifikaat
----------
Krystkaart
Mei in krystkaart yn 'e hannen
stie ik by dy foar de bus.
Der siet in slanter yn it slúfke,
ik klaude yn myn swittend túfke
en tocht froulju, sa bin' mannen,
sa swier waacht jim oardiel dus.
----------
Omke Aldert
Wy ha sleau west, omke Aldert
Wy ha sleau west, mar we hien’ gâns by de ein
Wy ha sleau west, omke Aldert
Mar wy ha it nêst beskiten
En de kop stiet ús op rein
Wy ha sleau west mar jo hien’ ús ek net be-steld
Wy ha sleau west, omke Aldert
Mar mocht der ris wat wêze
O, dan belje we jo grif
Wy ha sleau west, omke Aldert
Mar we wiene mei gjin iene moer besteld
Wy ha sleau west, omke Aldert
Mar de tsjettel hinget oer
En de earte moat noch teld
Uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh, Doo-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh-uh, Uh-uh -
Fûstkje oer it wetter, fûstkje mei de loft
Fûstkje oer it wetter, fûstkje mei de loft
Korporaal Joke brocht it my oer
Se hie wat romte noadich of se kaam de see net oer
Ik naam it yn my op en de tsjettel fan it fjoer
En in bokkepoat
Ik wist net wêr’t it hinne moast,
Dat dan mar yn ‘e poat, no sa
Fûstkje oer it wetter, fûstkje mei de loft
Fûstkje oer it wetter, fûstkje mei de loft
Ta de doar út, fan ‘e pôle, fan it stee
Nei de heide, nei de see
Ta de doar út, fan it stee
Ta de doar út, fan ‘e pôle, fan it stee
Nei de heide, nei de see
Ta de doar út, fan it stee
Fûstkje oer it wetter, fûstkje mei de loft
Fûstkje oer it wetter, fûstkje mei de loft
----------
Prikjetee
(c) Arjan Hut & Henk Wolf (ferfrysking fan Paul McCartney syn English Tea)
Dûk ris yn ‘e ûnderwâl
Middenmangst de hûnbeistâl
Doch ris mâl
‘k lis der al
Prate wy in pypfol
Noflik mei de skonken bleat
En de fuotten yn ‘e sleat
Prikjetee
Haw ik ree
Dizze freedtemoarne
Kilometers fryske greiden
Rôlje út ‘e hikkedaam
En om wat we hjir beprate
Gnize eike, raam en laam
Kilometers fryske greiden
Rôlje út ‘e hikkedaam
En om wat we hjir beprate
Gnize eike, raam en laam
Ik sil earst noch yn it reid
En ferstek dêr fluch de geit
Nei de tiid
O sa swiid
Prate wy in pypfol
Kilometers fryske greiden
Rôlje út ‘e hikkedaam
En om wat we hjir beprate
Gnize eike, raam en laam
De lawei is krekt omheech
Even pypskoft, net sa dreech
Prikjetee
Haw ik ree
Dizze freedtemoarne
----------
It is foarbij
't is foarbij
't is no dien mei ús frijerij
dit wurdt doch inkeld mar lijerij
sij past echt, nee echt net bij mij
ik wit noch heel presys: ik lei
oan it strân op in sinneskyndei
it wie by Goedereede, ik wie heel tefreden
oant sij goeie tsjin my sei
ik boarte mei har yn it wetter
en sij waard wiet fan dat gespetter
se die har T-shirt út en ik joech har in tút
myn kop gong op 'e kletter
ik sei tsjin har: bliuw doch bij mij
leave skat, wêr komsto wei?
har antwurd martele my geastlik:
"Hast út Fryslân, mar dan wat fierder eastlik"
't is foarbij
't is no dien mei ús frijerij
ik waard fuort bleek om it kin
't wie gjin frou, mar in Grinslannerin
ik ha besocht om net te koarjen
of har fol wearze oan te stoarjen
besocht de heale nacht oant hast in oer' as acht
om myn fetsoen noch te bewarjen
ik song foar har in leafdeswize
sij prate oer de Olde Grize
ik naam har mei yn 't loofhout, en sij dreamde fan Hooghoudt
en Usquert yn 'e dize
doe rôp ik út: ik moat hjirwei
en ik gean net mei dy mei
ik wol bêst oeral hinne foar in froumins
mar alles hat sa syn grins
't is foarbij
't is no dien mei ús frijerij
dit wurdt doch inkeld mar lijerij
do past echt, nee echt net bij mij
se wie in skepsel mei it oansjen fan in frou
mar dat oansjen dat wie nep
en har masker dat foel ou!
se gûlde en se rôp:
"do hoechst net nei mij, ik kom wol bij dij.
en dan sykje wy tegearre in flet,
bygelyks yn Lelystêd."
"Yn Lelystêd!?!"
't is foarbij
't is no dien mei ús frijerij
ik waard fuort bleek om it kin
't wie gjin frou, mar in Grinslannerin
't is foarbij
't is no dien mei ús frijerij
dit wurdt doch inkeld mar lijerij
do past echt, nee echt net bij mij
----------
De nacht is hjoed drôvich fergien
(ferfrysking fan: Adé zur guten Nacht)
De nacht is hjoed drôvich fergien,
do hast my te witten dien
dat ik moat by dy wei.
By 't simmer, doe dronken wy mie,
by 't winter, doe foel hjir de snie
foar ús tegearre.
By 't simmer, doe dronken wy mie,
by 't winter, doe foel hjir de snie
foar ús tegearre.
No treurje gea en hear
dêr't ik mannich tûzen kear
it paad ha begongele.
Ik ha stees dyn skientme wer socht,
dy hat my ta'n leavjen brocht
mei writend ferlangjen.
Ik ha stees dyn skientme wer socht,
dy hat my ta'n leavjen brocht
mei writend ferlangjen.
Dêr skolpert de kleare stream
wol ûnder de linebeam
dêr't gauris wy sieten.
Hoe mannich in simmerdei,
dyn herte by mines dêr lei,
is dy fergetten.
Hoe mannich in simmerdei,
dyn herte by mines dêr lei,
is dy fergetten.
De famkes fan ús wrâld,
dy binne wreed en kâld
yn de leafde.
De nacht is hjoed drôvich fergien,
do hast my te witten dien
dat ik moat by dy wei.
De nacht is hjoed drôvich fergien,
do hast my te witten dien
dat ik moat by dy wei.
----------
Dy't nea ris fan in slokje priuwt
(ferfrysking fan: Wer niemals einen Rausch gehabt)
Dy't nea ris fan in slokje priuwt,
dat is in rare snaak, jûchee!
dat is in rare snaak.
En dy't dan by ien romer bliuwt
fersleauket slim syn taak, jûchee!
fersleauket slim syn taak
Want mei it nimmen fan in slok
fergruttet men jins libbenslok,
fergruttet men jins libbenslok
Mar te stoef drinken is net goed.
In flesfol wyn de man, jûchee!
in flesfol wyn de man,
dan hinget op ien ear de hoed,
by trij'fearnsmingel wan, jûchee!
by trij'fearnsmingel wan.
Dan hat men krekt de heurichheid,
de kleurichheid en fleurichheid,
dan hat men krekt de fleurichheid!
En elke drinker, priizj' syn lok
dy't yn de dronken steat, jûchee!
dy't yn de dronken steat
al rêd it swiere libbensjok
en wurkeldei fergeat, jûchee!
en wurkeldei fergeat.
Dy't dy net ha wol, bearenburch,
dy is de namme 'mins' net wur'ch,
dy is de namme 'mins' net wur'ch.
Dus drink ik mei in fleurich sin
wat yn myn romer is, jûchee!
wat yn myn romer is,
oant dat ik foar De Meander bin
en yn de ierde lis, jûchee!
en yn de ierde lis.
Salang as ik net hinnegean,
dan lit ik ek de drank net stean,
dan lit ik ek de drank net stean.
----------
De linebeam
(ferfrysking fan: Am Brunnen vor dem Tore - beharkje de wize)
De saad hjir yn 'e buorren
leit ûnd'r in linebeam.
En yn syn skaad dêr dreamde
ik mannich swiete dream.
Ik snie gâns leave wurden
yn 't libben linehout.
Ja, al myn lok en lijen
haw ik him tabetroud.
Hjoed yn 't nachtlik tsjuster
- om fierrens teach myn paad -
gong ik mei sletten eagen,
bylâns de beam en saad.
Mar de blêden reaunten,
as rôpen se oan my:
"It lok dêr'tsto om sikest,
dat leit hjir ree foar dy."
De noarderwyn dy âlet
en bliest my sawat om.
Myn hoed dy hat er meitaakt,
mar 'k sjoch net efterom.
Ik hear noch jimmer reauntsjen,
al ha 'k ek oeren rûn.
It is in kleare tynge:
"Dyn lok hiest dêr ek fûn."
----------
Sinneskyn op sneon en snein
(ferfrysking fan Wochenend und Sonnenschein)
Sinneskyn op sneon en snein,
Wy bin' tegearre 't bosk yn tein.
No is myn gelok folslein,
Sinneskyn op sneon en snein!
Gjin auto of fyts komt foarby.
Ik bin hjir allinnich mei dy!
It is in moaie simmerdei,
God sjocht diskreet yn oarewei.
Hy skinkt foar ús gelok optein
Sinneskyn op sneon en snein.
Op seis dagen silsto wurkje,
En dy sneins te rêsten jaan
Seit de bibel,
Mar wy hawwe
Ek de sânde dei wat te dwaan.
----------
Leefke-Lied
Ich öffne die Schachtel
und schau zart herein.
Da schläft mein liebes Leefke
so niedlig und so klein.
Bald wenn sie aufwacht
rennt sie überm Tisch.
Sie sitzt auf meinem Teller
und ißt von meinem Fisch.
Sie springt auf die Gabel
schießt Erbsen gegens Licht.
Sie mag gern magenboxen,
aber das fühlt man nicht.
Und wenn sie müd' wird
dann legt sie sich hin
in ihre Streichholzschachtel.
Da passt sie g'rade drin.
Es gibt nichts auf Erde
das mich so bewegt
wie das kleine Gesichtchen
von Leefke, die schläft.
So gern würd ich küssen
ihr'n Mund, ihr gold'nes Haar.
Doch was wenn ich sie 'runterschluck?
Zu groß ist die Gefahr.
Ich schiebe jetzt die Schachtel
ein kleines Stückchen zu.
Gut' Nacht, mein liebes Leefke,
bis morgen und schlaf gut!
----------
Harderwijker
(c) Marjolein Wolf & Henk Wolf
Ik zie een Harderwijker
door m'n verrekijker.
Hij heeft een rieten rokje aan
en hij smult van een banaan.
Ik zie een Harderwijker.
Ik zie een Harderwijker
door m'n verrekijker.
En hij heeft een krullenknot
met daarin een kippenbot.
Ik zie een Harderwijker.
----------
Teunis was een paardenkoe
(c) Henk Wolf & Marjolein Wolf
Teunis was een paardenkoe,
een paardenkoe van hout.
Teunis was een paardenkoe,
die van grasjes houdt.
Maar toen kwam het vorkje
en dat beet hem in z'n knie.
De Belg die in het midden loopt,
dat is nummer drie.
Teunis was een paardenkoe,
een paardenkoe van hout.
----------
Hoor ik daar geen paardenkoeien
Hoor ik daar geen paardenkoeien, fimela fimela paardenkoeien?
Hoor ik daar geen paardenkoeien, paardenkoeien in de drek?
Dat zal Sinterklaas wel wezen, fimela fimela Klaas wel wezen.
Dat zal Sinterklaas wel wezen, Sinterklaasje in de drek.
Hoor ik daar geen koeienvissen, fimela fimela koeienvissen?
Hoor ik daar geen koeienvissen, koeienvissen in de jus?
Dat zal onze ma wel wezen, fimela fimela ma wel wezen.
Dat zal onze ma wel wezen, onze moeke in de jus.
----------
Visje
Ik mis je,
mijn visje,
dat rond mij vrolijk zwom.
Nu zit ik hier allenig
in een lege kom.
----------
Hja kaam sêft by de trep del
rûze stadich oer de trimen
prinsesse yn 't lang
yn rêstige glimk
mids flierkleed heal fergongen
namste ivich grutter graasje
yn ien momintsje fongen
----------
Am e düüs foon en schäipefrün
(audio)
E win jååged ul önj krile ouer e weege
Smeele trädje hüngen ferknooted önj e tweege
än önj et pikewäär
Et gjars wus heer ma blödj besmjard
Rüüdj än klaawi wus e jard
bai di bunke stiinj
Maning schäip san düüdj deer blaawen
E storm heet jare huk wachraawen
jam begreewen uner gröis
Wat en göit än lamentiiren
Wus ouer e win sin bruulen tu hiiren
Niinj schäip döörstöö jü nåcht
Di böre wälj bölj än schäip ma sönj än grün bedake
Än jüst häi 'r önjfångd, riisi wus san schrake
Deer såch 'r en manschehönj!
As besin begand 'r tu greewen
Duch Arnold wus ai mör bait lääwen
En plånk stäk döör sin håls
Di böre feel dåt was ai lacht
Dan Arnold wus san beeste knacht
Åltid räi tu klååten
Dåt leest häi di böre wälj uler begram
Ouers nü wust 'r eentlik et hü än weeram
foon e knacht san iiwer
For Arnoldens önjsiien önj e tukaamen tid
heet di böre et düüdj äiken üt sin stäiwle befrid
befor 'r sin heelpere teeld
E win jååget ul önj krile ouer e weege
Bait greef koon en wüset bloot nuch sweege
bait seeden: hi wälj bloot et ulerbäist
----------
Oer de dea fan in skieppefreon
De wyn jage wol yn krollen oer de strjitten
Smelle triedsjes bleaunen tusken twiichjes sitten
en yn it stikeltried
It gers wie hjir troch bloed fergriemd
De grûn mei read en brún bekliemd
by de bulte stien
Heel wat skiep bin' hjir krepearre
Har hok troch de stoarm ferrinnewearre
Sy sels bedobbe ûnder pún
Wat in bletterjen en razen
fermong him mei it stoarmske blazen
Gjin skiep kaam troch de nacht
De boer dy woe pún en skiep mei sân en grûn bedekke
doe't er hommels wat seach dat him as in moker rekke
Dat wie in minskehân!
As in wyld begûn er graven
Mar Arnold wie fretten foar de raven
In peal stuts troch syn hals
De boer prom'le dat it skande wie:
De bêste arbeider dy't er hie,
fan skytlokken net wearzich
Hy spaande hast daagliks yn 't skieppehok om
En pas no seach de boer it hoe en wêrom
fan de feint syn iver
Foar Arnold syn weardichheid no en tenei
luts de boer it dea skiep út syn learzens wei
foardat er syn arbeiders rôp
De wyn jaget wol yn krollen oer de strjitten
By it grêf gûlt in frommeske sûnder te witten
hoe wollêstich har leafste eins wie